Obecny kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Świeradowie-Zdrój (Czerniawa-Zdrój) został wybudowany w latach 1934-37.
Budowę rozpoczęto za zgodą kardynała dr. Adolfa Johannesa Bertrama, który pozwolenie na
budowę otrzymał od narodowych socjalistów. Hojność katolików i znaczny wkład ich pracy oraz
wsparcie finansowe Diecezji Wrocławskiej doprowadziły do ukończenia jego budowy we
wrześniu 1937 roku.
Już 4 października tego samego roku świątynia została konsekrowana przez biskupa
pomocniczego Valentina Wojciecha z Wrocławia oraz pronotariusza, proboszcza katedry dr.
Alfreda Blaeschke w obecności dużej liczby wiernych z parafii oraz licznych przedstawicieli
kościoła protestanckiego.
Od tej pory do stycznia 1945 roku parafia w ówczesnej Bad Schwarzbach (obecnie Czerniawa-
Zdrój), była samodzielną parafią obsługującą praktykujących katolików (12 % ludności
chrześcijańskiej) zamieszkującej ten region.
Do czasu wybudowania tego kościoła wierni wyznania rzymsko-katolickiego zamieszkujący
tereny obecnej Czerniawy-Zdrój (Bad Schwarzbach, Bergstrass, Grenzdorf, Hernsdorf,
Strassberg), Pobiednej ( Meffersdorf, Wigandsthal, Neu Gersdorf, Heller) i Wolimierza ( Heide,
Neu Scheibe, Alte Scheibe, Volkersdorf) zmuszeni byli na nabożeństwa uczęszczać do
najbliższego kościoła, który znajdował się w Mirsku (Friedeberg).
W styczniu 1945 roku parafia została erygowana na świątynię służącą polskim katolikom i nosi
nazwę p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego. Pierwszym polskim proboszczem parafii był ks.
Robert Mammert.
Przez ostatnie 80 lat posługę proboszcza w parafii Czerniawa - Zdrój pełniło
10 księży, a obecny 11 z kolei ks. Grzegorz Ropiak nadal pełni fukcję proboszcza. Z nazwiskami
wszystkich poprzednich proboszczów można zapoznać się tutaj. Przy niektórych proboszczach
udało nam się nawet odnaleźć ich poprzednie i następne miejsce pełnienia posługi kapłańskiej.
Do około lat 70-tych proboszcz z parafii w Czerniawie prowadził lekcje religii i odprawiał Msze Św.
również w kościele w pobliskim Wolimierzu.
Zespół kościelny złożony jest z kościoła oraz plebanii. Oba budynki na wysokości parteru połączone są murowanym łącznikiem, w którym znajduje się kaplica oraz zakrystia.
Prezbiterium kościoła zwrócone jest na zachód, wejście wraz z wieżą na wschód, natomiast zakrystia i plebania znajdują się po południowej stronie kościoła. Kościół wymurowany jest z cegły, tynkowany z niewielkimi dodatkami kamiennymi. Budynek kościoła ma kształt prostokąta i przykryty jest dwuspadowym dachem z dachówki ceramicznej. Nad prezbiterium dach wykonany jest z blachy ocynkowanej. Wieża kościoła o prawie prostokątnej podstawie ma wysokość 18 metrów. Dach wieży stanowi kopuła kryta dachówką z kulą i krzyżem na szczycie.
Wewnątrz miedzianej kuli (tzw. kapsuła czasu) tradycyjnie umieszczono dokumenty historyczne, ówczesną walutę oraz certyfikat i kilka innych przedmiotów związanych z tym kościołem i ówczesnymi czasami.
Wnętrze kościoła jest jednonawowe z prostokątnym podwyższonym prezbiterium.

Strop wewnątrz kościoła jest drewniany, z zachowaną w części wschodniej oryginalną polichromią patronową.
Pod koniec lat 50-tych ub.w. w kościele w prezbiterium ustawiono ołtarz pochodzący z kościoła
ewangelickiego w Pobiednej.
W latach 1986 - 1990 gdy proboszczem tutejszej parafii był ks. Marian Dereń kościół został
rozbudowany. W wyniku rozbudowy powiększono i podwyższono prezbiterium dzięki czemu
uzyskano więcej miejsca dla wiernych. Po lewej stronie prezbiterium znajduje się wejście do
wybudowanej wówczas tzw. salki katechetycznej.
Po rozbudowie od roku 1990 w prezbiterium nie było już ołtarza pochodzącego z kościoła w
Pobiednej, pojawiły się natomiast dwa witraże przedstawiające Najświętszą Marię Pannę z Dzieciątkiem oraz Świętego Józefa z Lilią. Oba
witraże przeniesiono na początku lat 50-tych. ub.w. z kościoła ewangelickiego w Pobiednej.

Około 2009 roku ks. proboszcz Marian Balcewicz przeprowadził w kościele remont polegający na wymianie posadzek na granitowe. Przed odejściem ks. Mariana Balcewicza na emeryturę w prezbiterium ustawiono ponownie ołtarz, który do około 1986 roku był głównym ołtarzem, (który w latach 50-tych został przeniesiony z kościoła ewangelickiego w Pobiednej o czym pisałem wyżej). Po ponad 40-tu latach przechowywania udało się go po gruntownej renowacji ponownie zamontować w prezbiterium kościoła w Czerniawie. Jak ołtarz prezentuje się w swoim nowym miejscu można zobaczyć na poniższym zdjęciu.
Po zainstalowaniu ołtarza, witraże przedstawiające Najświętszą Marię Pannę z Dzieciątkiem oraz
Świętego Józefa z Lilią przeniesiono z prezbiterium do okien znajdujących się po prawej stronie
nawy głównej, a okna po nich na ścianie z ołtarzem zostały zamurowane.
Na przeciw prezbiterium nad wejściem do kościoła znajduje się chór, na którym znajdują się
organy oraz miejsca dla wiernych.
Pod chórem po lewej stronie (od wejścia) znajduje się konfesjonał, natomiast po prawej stronie
przedsionka jest wejście na chór oraz wieżę kościelną, na której znajduje się dzwon.
W roku 2025 obecny ks. proboszcz Grzegorz Ropiak w całym kościele wymienił ławki dla wiernych na nowe, w których zainstalowano nowoczesne, elektryczne ogrzewanie. Ponadto wymieniono na nowy stół ofiarny pasujący stylem do obecnego ołtarza, ambonę oraz konfesjonał.